juści
gw.
- pewnie, na pewno, oczywiście.
- pewnie, owszem.
W lekturach
— A juści, bo mu to jaka krzywda była!
…widziała jako ta wierzba przydrożna — pokrzywiona, spróchniała, co to się już ledwie tli i domiera w piachach; w łachmanach juści była, z kosturem dziadowskim w ręku, z tobołkami na plecach, obwieszona różańcami.…
no juści pewno, że wy to lepiej rozumiecie ode mnie.
Twoja, jak trza, juści twoja;
Juści — przytwierdzały niektóre.
— Było potrza, to juści, co człowiek kulasów nie pożałował.
Za swoim profitem gania i z dworem trzyma, to juści, co mu naród nie zawierza.
— Niech woła, a juści, może jeszczek statki mył będę!
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Chłopi, Część czwarta - Lato — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.