jatagan
z tur.
- broń biała, krótsza od szabli, używana od XVI w. przez Turków, Arabów i Persów.
- wschodnia broń sieczna pośrednia między nożem a szablą
- broń sieczna o wygiętej głowni.
W lekturach
Zmieniła się tylko broń: zamiast kosą albo jataganem walczą rublem.
…o w wieku ówczesnym; obok nich kopie polskie i dziryty wschodnie; siecznego oręża też dosyć, od szabli aż do gindżałów i jataganów, których głownie migotały różnymi kolorami jak gwiazdki w blasku ognia.…
Większa część zbrojna była w handżary i jatagany tureckie, w kiścienie, w szable tatarskie i w półszczęki końskie wpuszczane w młode dębczaki i umocnione powrózkiem.
Obok posłania leżał nóż kończysty, wygięty niby turecki jatagan, oprawiony w rękojeść z cisowego drzewa, z mosiężnym okuciem.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Lalka — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.