janczary
- groźna piechota turecka, tworzona z poturczonych dzieci chrześcijańskich.
- dzwonki przy końskiej uprzęży.
W lekturach
Dzwonią janczary i echo ich odbija się w kniei jak zuchwałe wzywanie do boju.
Ciemny las twoim płaszczem, a janczary strachu
Tymczasem janczary dźwiękły głośniej, z obu stron drożyny ukazały się ściany stodół, później parkany, bielone chaty, i sanie wśliznęły się na utorowaną, szeroką ulicę wioski.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Popioły — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.