Czytam Lektury

impertynencko

  1. arogancko, obraźliwie.
  2. niegrzecznie.

W lekturach

Na przykład zawsze impertynencko uśmiechnięta pani Gieracka, przez wszystkich, jak wiadomo, pokrzywdzona, była właściwie nieśmiała i smutna — a jej uśmiech służył do podciągania opadających policzków, do ratowania małej resztki młodości.
Granica, Nałkowska, Zofia · 3
— roześmiał się impertynencko zegarmistrz.
Mendel Gdański, Konopnicka, Maria · Mendel Gdański

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Granica — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.