harmata
daw., gw., daw.
- armata.
W lekturach
— zadziwił się Wojcieszek — Na tę ziemię toby potrza harmaty, nie pługa.
Gdybyśmy my, nabrawszy Moskwie harmat, znaków,
Jeślić się co we mnie nie spodoba, to i przebacz, bom się manier pod harmatami uczył, nie we fraucymerach — w zgiełku żołnierskim, nie przy lutni.
Harmaty podskoczyły i jak wystrzelone
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu O krasnoludkach i sierotce Marysi — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.