gwarzyć
daw., gw.
- prowadzić poufałą rozmowę, gawędzić.
- mówić; por. gwara .
- rozmawiać, gadać.
W lekturach
Ale że organiścina przyjęła je kawą, przy której się nieco zagwarzyły, to było pod sam zachód i już bydło spędzali z pastwisk, kiej powróciły do chałupy.
Ona poszła przodem, a on, za nią z tyłu krocząc, zalecał się i gwarzył.
Bór cosik gwarzył z cicha czubami płonącymi w słońcu, a gęste podszycia leszczyn i osik trzęsły się jakby w zimnicy.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Chłopi, Część czwarta - Lato — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.