Czytam Lektury

gors

daw.

  1. przednia część męskiej koszuli.
  2. dekolt sukni.

W lekturach

Rozdzieliła ich gęstwa, że schowawszy za gors obrazik, długo toczyła oczami po ludziach.
Chłopi, Część czwarta - Lato, Reymont, Władysław Stanisław · II
Jego nakrochmalone kołnierzyki i gorsy od koszul były wynikiem siły charakteru.
Jądro ciemności, Conrad, Joseph · I
Gors wycięty, kołnierzyk z koronek, rękawki
Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie, Mickiewicz, Adam · Gospodarstwo
Anna Austriacka skoczyła w tył tak blada, jak gdyby śmierć zajrzała jej w oczy, i aby nie upaść, wsparła się lewą ręką na stojącym za nią stole, prawą zaś wydobyła zza gorsu list i podała go kanclerzowi.
Trzej muszkieterowie, Aleksander Dumas (ojciec) · Rozdział XVI. Pan Séguier uczuwa gwałtowniejszą niż dawniej potrzebę uderzenia w dzwon

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Chłopi, Część czwarta - Lato — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.