geniusz
mit. rzym.
- bóstwo opiekuńcze miejsca albo osoby, wyobrażane jako uskrzydlony człowiek; później ogólnie duch (dobry albo zły).
- duch z klechdy Rybak i geniusz .
- tu: duch opiekuńczy.
W lekturach
Nagus, geniusz bez skrzydeł, Faun bez zwierzęcości,
Skarb zniknął i przeszedł na własność geniuszów ziemi.
Rybak stał się bogaty tak, jak mu to Geniusz przyobiecał.
— Czy to czarnoksiężnik nie ma całego wojska geniuszy, którzy cię rozsiekają na drobny mak, zanim powiesz „Jack Robinson"?!
Był to jeden z Geniuszów, którzy są mocniejsi od zwyczajnych czarnoksiężników i zjawiają się bardzo rzadko — w najsamotniejszych miejscowościach albo w najstraszniejszych bajkach.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Klechdy sezamowe — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.