Czytam Lektury

galancie

gw.

  1. porządnie, elegancko.
  2. tu: bardzo.

W lekturach

Poredzały dziabiąc motyczkami ziemię i kopiasto obsypując grzędy, galancie wyrosłe, ale i sielnie zachwaszczone, mlecze bowiem szły w kolano, a kacze ziela i nawet osty puszczały się gęsto kiej las.
Chłopi, Część czwarta - Lato, Reymont, Władysław Stanisław · IV
Słońce już się było wyniesło galancie i mgły opadły do znaku, kiej dopiero ode wsi zaczęły nadchodzić kobiety.
Chłopi, Część czwarta - Lato, Reymont, Władysław Stanisław · IV
Przechłodził się galancie i jął deliberować nad sobą.
Chłopi, Część czwarta - Lato, Reymont, Władysław Stanisław · V
Nakrył go głęboki cień drzew galancie rozrośniętych.
Chłopi, Część czwarta - Lato, Reymont, Władysław Stanisław · V

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Chłopi, Część czwarta - Lato — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.