Czytam Lektury

fawor

daw., z łac.: przychylność, życzliwość

  1. łaska, przychylność.
  2. łaska, życzliwość.
  3. wyróżnienie.

W lekturach

— Nie pogardzam ja nim — mówił ze wzrastającą siłą namiestnik — ale na tak wielki fawor zarobić długą i wierną służbą pragnę i o to tylko proszę, abyś mnie imć panna przyjąć na ową służbę raczyła.
Ogniem i mieczem, Henryk Sienkiewicz · Rozdział III
Obywatelskim, nie zaś czyimś tam faworem».
Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie, Mickiewicz, Adam · Umizgi
Nie prosiłem ja o ten fawor, ale kiedyście mnie nim przyozdobili, to i posłuch, i porządek musi być.
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział VI
I nie próżno, bo mniejszych choć fawor nie szczyci,
Satyry, Ignacy Krasicki · Satyry, część pierwsza — Życie dworskie

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Ogniem i mieczem — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.