dyzgust
łac., przestarz., z łac.
- niechęć, niezadowolenie.
- przykrość, zniewaga.
- niechęć, wstręt.
W lekturach
Powiada tedy do Żabkowskiego: „Nie będę do Kozaków strzelał, bo zawszeć to chrześcijanie, choć Bogu dyzgusta czynią; ale do Tatarów (powiada) nie wytrzymam!" — i jak jął dmuchać, tak ich podobno coś z pół kopy przez całą bitwę popsował.
Małoż to owi psubratowie dyzgustów Bogu naczynili, mało napalili kościołów, mało nahańbili krzyżów?
— Ba, jeżeli tak myślisz, a masz szczery ku Szwedom dyzgust (co ci i z oczu patrzy, że prawdę mówisz, bo ja się na tym znam), to czemu tedy do tych zacnych żołnierzów nie przystaniesz?
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Ogniem i mieczem — tam to słowo pada najczęściej.
- siładaw.
- lubodaw.
- zalidaw.
- snadniedaw.
- wolentarzdaw., z łac.
- przeczdaw.
- konfuzjaz łac. confusio : zmieszanie
- konfidentprzestarz.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.