Czytam Lektury

dyscyplina

  1. przyrząd (kilka rzemieni umocowanych do rękojeści) służący do wymierzania kar cielesnych.
  2. krótki bicz z kilkoma rzemieniami, narzędzie kary.
  3. tu: bicz o kilku rzemieniach.

W lekturach

Przed nim na stole leżała wielka księga, w której notował dochód, a tuż nad jego głową wisiał pęk dyscyplin, przeznaczonych głównie na sprzedaż.
Lalka, Bolesław Prus · III. Pamiętnik starego subiekta
— Na popasach kazałem sobie pachołkom skórę dyscyplinami orać, a to żeby mniej przystojne chęci wygnać, które pod skórą mają swoje siedlisko, a które confiteor, na kształt bąków mnie cięły.
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XXXVI
Przy drzwiach prowadzących do izby szkolnej zawieszony był na sznurku duży kalendarz w zielonej okładce, a na nim rzemienna pięciopalczasta dyscyplina z trzonkiem do złudzenia naśladującym sarnią nóżkę.
Syzyfowe prace, Żeromski, Stefan · I

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Lalka — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.