Czytam Lektury

duszny

daw., przestarz.

  1. duchowy, dotyczący duszy.

W lekturach

Rozpacz żrąca mu duszę od czasu śmierci Rotgiera, zbrodnie popełnione przez zemstę, zgryzoty, przerażające widzenia, duszne targaniny zmąciły jego umysł już od dawna do tego stopnia, że z największym tylko wysiłkiem bronił się szaleństwu, a chwilami nawet mu s…
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział dwudziesty szósty
Bieda jedynie, że ubóstwo nasze rośnie i duszne zamroki ogarniają nas coraz większe...
Nad Niemnem, Eliza Orzeszkowa · VI
— Poczekajcie, niech jeno owe rany duszne mu się zamkną i świeżą skórą pokryją, a obaczym, czy mu dawna ochota nie powróci.
Pan Wołodyjowski, Sienkiewicz, Henryk · Rozdział II

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Krzyżacy — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.