dulczyć
gw.
- siedzieć gdzieś z obowiązku.
- ślęczeć, trudzić się.
W lekturach
Nie baczycie, jakem to przy was dulczyła, kiejście leżeli w połogu.
Jagny to było psie prawo doglądać i przy nim dulczyć — cóż, kiej nie poredziła i godziny w chałupie wysiedzieć.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Chłopi, Część czwarta - Lato — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.