drabant
z niem.
- polski taniec z XVII w., połączenie poloneza i mazura.
- żołnierz pieszy, żołnierz straży przybocznej.
W lekturach
Kapela, złożona z klimontowskich Żydków, rznęła od ucha mazury, oberki, krakowiaki, drabanty.
Bogusław, jakkolwiek febra w połączeniu z silną gorączką dokuczała mu więcej niż kiedykolwiek, sam wszystkim zawiadywał, że zaś na koniu z trudnością mógł usiedzieć, kazał się więc czterem drabantom nosić w otwartej lektyce.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Popioły — tam to słowo pada najczęściej.
- lauferdaw., z niem.
- lamusdaw.
- szlafmycaz niem.
- feldfebelz niem. Feldwebel
- lejbikz niem.
- harbajtelz niem.
- juchtowyz niem.
- kiejgw.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.