Czytam Lektury

Diana

mit. rzym., mit.rzym.

  1. starorzymska bogini łowów i lasów, przedstawiana w sztuce starożytnej jako kobieta będąca uosobieniem piękna i zdrowia.
  2. bogini łowów, lasów, gór i księżyca, opiekunka kobiet, utożsamiana z gr. Artemidą.
  3. bogini łowów, księżyca i płodności, opiekunka zwierząt i przyrody.
  4. dziewicza bogini łowów i księżyca, odpowiednik greckiej Artemidy.

W lekturach

Tu, mówiąc poetycznie: smutna Diana, a prościej: księżyc, zstępuje z jednego miejsca, wstępuje na drugie, jakby szukając pilnie jakiegokolwiek przedmiotu zatraconego w pustkowiu, jakby chcąc znaleźć coś, dla czego by warto świecić.
Listy z podróży do Ameryki, Sienkiewicz, Henryk · XI. Szkice amerykańskie
Ona, ten model na silną Dianę, miałaby wyjść za tego młodego starca!...
Nad Niemnem, Eliza Orzeszkowa · I
Widziałem raz w Antwerpii Dianę, na gobelinie misternie wyszystą, psami ciekawego Akteona szczującą...
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział VIII
Na tę bladą Selenę — nie dziwię ci się, Marku — wiedz jednak, że Dianę miłujesz i że Aulus i Pomponia gotowi cię rozszarpać, jak niegdyś psy rozszarpały Akteona.
Quo vadis, Sienkiewicz, Henryk · Rozdział trzeci
Kupida; ona ma naturę Diany;
Romeo i Julia, Shakespeare, William · SCENA PIERWSZA
Dyjanę łącząc z Minerwą
Życie snem, Calderón de la Barca, Pedro · DZIEŃ TRZECI
— Znamy ją, wykapana Diana, jeno jej miesiąca we włosach brak!
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XIII

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Potop — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.