Bellona
mit. rzym.
- bogini wojny; małżonek Bellony (przen.): dzielny wojownik.
- rzymska bogini wojny, siostra a. żona Marsa.
- bogini wojny; synowie Bellony — wojownicy.
- bogini wojny, siostra lub żona Marsa.
W lekturach
Lecz nasz waleczny Bellony małżonek,
Chyba żebym całkiem wysiedzieć nie mógł, to jeszcze pod jaką chorągiew ruszę; aleć owe związki wojskowe z krzywdą ojczyzny, a na pociechę nieprzyjaciół erygowane i owe domowe wojny do reszty mi Bellonę zbrzydziły...
— I to waszmość, który, jak słyszałam, miałeś w Wiedniu takie aspekta i takie mogłeś rościć nadzieje, puszczasz się na śliskie pola zdradnej Bellony!
Ona, która tak dobrze umiała sobie radzić w pokoju z oficerami, nie znalazła ani szczypty energii, gdy przyszło stanąć jej oko w oko synom Bellony w polu.
Polską naszą Bellonę na teatrum świata
Minerwą będzie, Belloną!
Ich się imcie przykładem sarmackiej Bellony:
Okryją, a żelazna szydzi z nich Bellona
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Transakcja wojny chocimskiej — tam to słowo pada najczęściej.
- Gradywmit. rzym.
- Plutonmit. rzym.
- Saturnmit. rzym.
- Auroramit. rzym.
- siładaw.
- lubodaw.
- jednostarop.
- okromdaw.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.