Czytam Lektury

cybuch

gw.

  1. część fajki łącząca ustnik z główką.

W lekturach

Ale nie mogąc się ognać zbereźnikom, które jako te wróble obsiadały sztachety — a śmielsze nawet już pod okna się przebierały — to jeno przygrażał księżym cybuchem a wyklinał.
Chłopi, Część czwarta - Lato, Reymont, Władysław Stanisław · II
I taki był zły, że organistę zwymyślał, a Jambroża cybuchem przekropił.
Chłopi, Część trzecia - Wiosna, Reymont, Władysław Stanisław · IX
Tu, iż mu fajeczka zagasła, począł Koszałek w popiele iskierki szukać, a znalazłszy, pociągnął parę razy z cybucha, za czym puścił kłąb dymu i tak mówił dalej:
O krasnoludkach i sierotce Marysi, Maria Konopnicka · Jak nadworny kronikarz króla Błystka rozpoznawał wiosnę

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Chłopi, Część czwarta - Lato — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.