Czytam Lektury

cudzy

gw., z ros., starop.

  1. nie swój (odcień znaczeniowy nieco inny od współczesnego).
  2. tu: obcy.

W lekturach

— Czym ci to już taki całkiem cudzy, Jaguś?
Chłopi, Część czwarta - Lato, Reymont, Władysław Stanisław · V
Jam człek cudzy i nędzarz srodze nieszczęśliwy,
Odyseja, Homer · Pieśń siódma
A cudzej śmierci płacząc, sam swe kości suszę.
Treny, Jan Kochanowski · Tren II. (Jeślim kiedy nad dziećmi piórko miał zabawić...)

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Chłopi, Część czwarta - Lato — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.