ćma

Prawie o samym północku gęsta ćma przywaliła ziemię, pogasły gwiazdy, schmurzyło się całkiem i jakby jeszcze barzej ścichło, że tylko niekiedy zatrzęsło się jakieś drzewo i posypał się cichuśki, lękliwy szmer albo wydarł się skądciś głos jakiś dziwny — ni to k…

Gdy zaś garść jeno Polaków z Witoldem pójdzie, pokona go Tymur Kulawy albo jego wojewodowie, którzy ćmom nieprzeliczonym przywodzą...

Lecz wilków, lwów spotkali ćmę pod zamku bokiem:

A toż dwieście tysięcy sług i ćmy wozów szły za nami, konie padały pod ciężarem złotogłowiów i jedwabnych namiotów, wozy łamały się pod kredensami.

Po chwili ćmy czarne wstaną,

Na drugi dzień nadciągnął Edyga z ćmą tatarstwa, ale już nic nie wskórał.

Za tą życzliwej ćmy nocnej pogodą;