ciżba
daw.
- tłum, gromada.
- mrowie, tłum.
W lekturach
Ciżba żyjąca przy Tagliamento;
Księżna, w której na ten widok zagrała Kiejstutowa, ojcowska krew, wypuszczała grot za grotem w ową pstrą ciżbę, pokrzykując z radości za każdym razem, gdy ugodzony jeleń lub łoś wspinał się w pędzie do góry, a następnie walił się ciężko i kopał śnieg nogami.
Ale już go ta ciżba obskoczyła i dalej krzyczeć:
Już ciżba; ci w dyskursach, ci szepcą do ucha,
A wtem Pietrzyk, jako zawsze nowe myśli w głowie miał, zawoła z ciżby:
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu O krasnoludkach i sierotce Marysi — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.