Czytam Lektury

chybać

gw., daw.

  1. lecieć, pędzić.
  2. łapać.

W lekturach

Cieszyli się tak galancie, co już niejeden jeno oczy bałuszył i ozorem ledwo ruchał, zaś Kobus, któren cały czas pary z gęby nie puścił, jął naraz chybać ludzi za orzydla i krzyczeć:
Chłopi, Część czwarta - Lato, Reymont, Władysław Stanisław · II
— Chybaj mi ta który do komory po ostrogi i pas!
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział dwudziesty czwarty

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Chłopi, Część czwarta - Lato — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.