chwacić
daw., gw., gw.
- wystarczyć.
- starczyć.
W lekturach
Zaś kiejby nie chwaciło, to se resztę odsiedzi w kreminale — gadała Jagustynka.
— Abo to chwaci czasu; o pożar na Podlesiu i o wasz podkop będą penetrowali...
— A chwaci na jaki rok abo i dłużej.
— Nastusia ma swoje tysiąc złotych, na zadatek chwaci...
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Chłopi, Część czwarta - Lato — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.