Czytam Lektury

chojar

gw., daw.

  1. stare, wysokie drzewo iglaste.
  2. choina, drzewo iglaste.

W lekturach

Wielgachne chojary, kieby z miedzi wykute, wynosiły się nad nim rzucając po oczach chwiejny i morzący śpikiem cień.
Chłopi, Część czwarta - Lato, Reymont, Władysław Stanisław · V
…lekiego lasu, po którym rozlewały się płomienie wschodu, iż spośród modrawych gąszczów wybłyskiwały bursztynowe, grubachne chojary; zaś wszystkie ziemie jakoby drgały w złotych, budzących brzaskach.…
Chłopi, Część trzecia - Wiosna, Reymont, Władysław Stanisław · II
Czerwone promienie zachodzącego słońca świeciły między gałęziami chojarów.
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział dwunasty

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Chłopi, Część czwarta - Lato — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.