chimera
mit. gr.
- hybryda kozy, lwa i węża. Dziecko Tyfona i Echidny, równie strasznych potomków drugiego pokolenia bogów greckich.
- w mit. gr. ziejący ogniem potwór z głową lwa, ciałem kozy i ogonem węża; tu przen.: dziwactwo, niezwykły kaprys.
- potwór mitologiczny, przenośnie: urojenie, mrzonka.
W lekturach
Pani Żanci nie raziły dziwactwa jedynaka, nazywało się to, że „Zenio ma zawsze swoje chimery".
A tymczasem on — prawił Szuman — czy to w piwnicy Hopfera, czy to na stepie tak się karmił Aldonami, Grażynami, Marylami, i tym podobnymi chimerami, że w pannie Łęckiej widzi bóstwo.
Ale też i wygląda na Chimerę.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Granica — tam to słowo pada najczęściej.
- wiorstaz ros.
- kajetdaw., z fr. cahier
- raddaw.
- trochadaw.
- szezlong
- pyszny
- starkadaw. lub reg.
- adamaszek
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.