Czytam Lektury

charakternik

z ukr.

  1. czarodziej.
  2. czarownik.

W lekturach

Charakternik!" — poczęli wołać husarze.
Ogniem i mieczem, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XXVII
Wolę mieć sprawę ze zbójem niż z charakternikiem — odpowiedział Biłous — bo że ten książę niesamowity, to niesamowity.
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział I
— Ze Szwedami trudniej, bo rzadko który nie charakternik...
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XIII

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Potop — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.