bibosz

Prawda, że starszyzna rozjechała się teraz, a szlachta siedziała cicho po kątach, bojąc się burzy, ale przecie był Bohun, kompan nad kompany, bibosz nad bibosze.

Przy stole siedziało kilkunastu biboszów, którym już z czupryn tęgo się kurzyło.

— Byle nie takiego, które z hetmana robi bibosza!

— Bo ja, widzisz, oprócz tego, że jestem gurmandzista i bibosz, oprócz tego, że lubię wesołość, śmiech, żart, jestem jeszcze pokorny i wierny sługa boży.