Czytam Lektury

bandolet

  1. rodzaj krótkiej strzelby używanej przez jazdę; pierwotnie: pas noszony przez prawe ramię, na którym jeźdźcy zawieszali strzelbę, ładunki do niej lub broń białą.
  2. lekka strzelba z krótką lufą.

W lekturach

Na mnie się też do nadziaka porwał, dziw, iż nie uderzył, ale zdaje się, iż przez okno ujrzał Niemców pana Koryckiego, otaczających kwaterę, i moich dragonów z bandoletami w ręku.
Ogniem i mieczem, Henryk Sienkiewicz · Rozdział IV
Mam też bandolecik, który zawsze ze sobą wożę, a Baśka dwie krócice.
Pan Wołodyjowski, Sienkiewicz, Henryk · Rozdział VI
Wzięło się też i bandolecik do sanek.
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział I

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Ogniem i mieczem — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.