Czytam Lektury

autorament

daw.

  1. sposób wcielania żołnierzy do wojska w czasach I RP, stanowiących najważniejszą część armii; ewentualne braki w autoramencie uzupełniano żołnierzami z pospolitego ruszenia.
  2. rodzaj, typ.

W lekturach

Muszę wyznać, że nie lubię ani książek modnych, sezonowych, ani ludzi tego autoramentu.
Ludzie bezdomni, Stefan Żeromski · Zwierzenia
…ieście, zgromadziło się na naradę, więc wojewodowie, kasztelanowie, pułkownicy, rotmistrze, oficerowie cudzoziemskiego autoramentu, duchowieństwo, tyle szlachty, ile kościół mógł pomieścić, mnóstwo wojskowych niższych stopni i kilkunastu rajców miejskich z Gro…
Ogniem i mieczem, Henryk Sienkiewicz · Rozdział IX
Unikał starannie rodaków wszelkiego autoramentu, zarówno stronników Barssa, jak Mniewskiego, którzy zresztą w owej dobie łączyli się w myśli zwołania sejmu.
Popioły, Stefan Żeromski · Zuchwały

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Ludzie bezdomni — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.