Czytam Lektury

włosiennica

daw.

  1. szorstkie ubranie, noszone na gołe ciało w celach pokutnych.
  2. tkanina ze sztywnego włosia.
  3. strój pokutującego.
  4. strój pokutny.

W lekturach

Za odzież służyła mu gruba włosiennica, przepasana powrósłem, którą nosił na gołym ciele.
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział dwudziesty piąty
Były to przed trzydziestu laty używane, lśniące włosiennicą lub spłowiałym dziś adamaszkiem obite kanapy i fotele, męskie biurko z cennego drzewa, piękna szafa napełniona książkami w zniszczonych oprawach.
Nad Niemnem, Eliza Orzeszkowa · I
Za sam takowy zamiar nie o panowaniu, ale o włosiennicy myśleć.
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XIV
Wiem, że książę Michał pisał do brata, że nam raczej o włosiennicy, nie o płaszczu królewskim myśleć.
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XXV

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Potop — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.