witeź
daw.
- rycerz, bohater, śmiałek.
- dzielny wojownik.
W lekturach
Tarcza uderzała wówczas o tarczę, mąż zwierał się z mężem, padały konie, przewracały się znaki, pękały pod uderzeniem brzeszczotów i obuchów hełmy, naramienniki, pancerze, oblewało się krwią żelazo, walili się z siodeł na kształt podciętych sosen witezie.
Gereński witeź, sławny Nestor, rzecz pochwycił:
Widma dzielnych witeziów oszczepami skłute,
Gdy zjedzono, wypito, witeź znów zaczepił
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Odyseja — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.