Wenera
mit. rz., mit. rzym.
- Wenus, bogini wiosny i ogrodów, później utożsamiana z Afrodytą jako bogini miłości.
- Wenus, bogini miłości, tu przen.: miłość cielesna.
W lekturach
Świadczy Valerius Maximus, że za onych czasów w Rzymie białe głowy wina pić nie znały, aby się jakiej sprosności nie dopuściły; bo od Bachusa najbliższy pospolicie bywa do zakazanej Wenery stopień.
Pamiętasz, panie, com ci w swoim czasie mówił, że odstąpiłem niewolnicy boskiego Petroniusza jedną nitkę z przepaski Wenery w Pafos?...
Szepnij Wenerze jakie piękne słówko;
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu O poprawie Rzeczypospolitej — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.