wczesny
daw.
- okazany we właściwym momencie, w samą porę.
- tu: okazywany we właściwym czasie.
- następujący we właściwym momencie.
W lekturach
Gniewy jego złagodzi twa powolność wczesna.
— «Chodź, kochany Stenelu, daj ratunek wczesny,
Ciepłą wodą krew obmyj, daj ratunek wczesny,
Agenor spółziomkowi dał ratunek wczesny:
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Iliada — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.