Czytam Lektury

troczyć

  1. tu: powiązać.
  2. przywiązać.

W lekturach

Widziałem, jako matkę Danusiną jeden Niemiec z pawimi piórami na hełmie chciał do siodła troczyć, i jako w oczach mu na sznurze zbielała.
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział drugi
Rozkazano teraz troczyć jeńców Tatarom, którzy z właściwą sobie wprawą uczynili to w mgnieniu oka, po czym chorągwie cofnęły się spiesznie spod działowego ognia.
Potop, Henryk Sienkiewicz · Rozdział XI

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Krzyżacy — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.