szyderski

Czernicka, ze swą szklanką herbaty opuszczając jadalnię, uśmiechała się w sposób sobie właściwy, trochę szyderski, trochę smutny.

Szyderskim mowę zaprawując śmiechem:

Zaczęła śmiać się tak, że aż łzy nabiegły do szyderskich, ognistych jej oczu.

Wszelako czasem wypadały mi słowa zgryźliwe i szyderskie, na które on jakoby nie zważał.