szranki
z niem.
- miejsce ogrodzone, otoczone barierą; turniej (z łac.): średniowieczne igrzyska rycerskie, odbywane w specjalnie zbudowanych szrankach.
- ogrodzenie placu, na którym odbywał się turniej; przen.: sam turniej.
- miejsce ogrodzone, w którym odbywają się igrzyska lub wyścigi.
- tu: miejsce, w którym toczy się rywalizacja sportowa.
W lekturach
Racz, łaskawy panie, zamknąć swą mowę w pewne szranki i nie odskakiwać tak dziko od celu, w jakim przychodzim.
Niedługo za szrankami
— Pewnie, że w Krakowie ostanę, bom słyszał o gonitwach i rad w szrankach siły mojej popróbuję, a i ten mój bratanek także, który choć młody jest i gołowąs, niejeden już pancerz widział na ziemi.
Nagle spojrzał na tor i zobaczył wjeżdżający do szranków powóz hrabiny.
W turniejowe wjeżdżał szranki,
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Hamlet — tam to słowo pada najczęściej.
- turmaz niem.
- szwankdaw.; z niem. Schwankung: chwianie się, niepewność
- siładaw.
- jenodaw., gw.
- lubodaw.
- snadźdaw.
- czylidaw.
- snadniedaw.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.