szor
daw.
- tu: uprząż.
W lekturach
Zaraz Hera pod złoty szor konie prowadzi,
Cztery spasione konie okryte lamparcimi skórami, w szorach nasadzonych licznymi dzwoneczkami, z czubami pąsowych piór na łbach, stały w blasku nad brzegiem urwiska jakby senne widziadło.
Złoty szor kładzie, w jarzmo rumaki zaprząga,
Hory je tam wyprzęgły, zdjęły szor wspaniały
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Iliada — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.