Syzyf
mit. gr.
- przebiegły założyciel i król Koryntu, który zdradził sekret Zeusa, a następnie podstępnie uwięził posłanego po niego Tanatosa (Śmierć), za co został skazany na pośmiertne męczarnie w Tartarze, najmroczniejszej części podziemnej krainy zmarłych: wtaczanie na górę kamienia, który zawsze stacza się na dół tuż przed osiągnięciem szczytu.
- założyciel Koryntu, zasłynął ze swojego sprytu. Oszukał Zeusa, za co został skazany na karę polegającą na wtaczaniu na górę kamienia, który zawsze stacza się na dół tuż przed osiągnięciem szczytu.
W lekturach
Edmund podszedł bliżej: okrągły głaz pozbawiony podparcia pochylał się w przepaść; obszedł go wokół, wybrał miejsce, w którym głaz chwiał się najmocniej, oparł pień oliwki o jedną z krawędzi i podobny Syzyfowi naparł z całej siły na głaz.
Co było Syzyfowi
…odne z zadaniem tragedii, o ile z naturalnym uczuciem ludzkim — tak się zaś dzieje, kiedy mądry a zły oszukany zostanie, jak Syzyf, i kiedy mężny znowu a niesprawiedliwy ulegniedochodzą poeci do tego, czego widzowie sobie życzą (...) bo jest to o tyle zgodne z…
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Hrabia Monte Christo — tam to słowo pada najczęściej.
- Nestormit. gr.
- Olimpmit. gr.
- faetonmit. gr.
- chimeramit. gr.
- Akteonmit. gr.
- Amfitrytamit. gr.
- Atlasmit. gr.
- Dionizosmit. gr.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.