smug
gw., daw.
- wąski pas łąki albo pola, położony niżej niż reszta terenu, by spływała do niego woda.
- wąski pas łąki, pola lub lasu.
- pole, łąka.
W lekturach
Konia pasłem na smugu i jużeśmy z Gulbasiakiem jechali do dom, aż tu przed Borynowym krzyżem koń się rzucił w bok, jażem bęcnął na ziem.
Rzuciła smugi Scherii rozkosznej i lotem
Nocowały w małym smugu, w oparzeliskach.
Sobieraj powiadali, że był gdzieś ślad na smugu, ale kto ich wie.
Jak: Same, leśny Zakynt, Dulichionu smugi.
Gdy za nami Trinakii został smug zielony,
On zerwawszy się patrzeć w swe ojczyste smugi,
Na smugach kefalońskich powierzył mej straży;
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Odyseja — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.