roztruchan
daw.
- wielki i bogato zdobiony kielich, puchar.
- wielki, ozdobny kielich.
W lekturach
By odjezdną libację spełnić roztruchanem.
W pośrodku stał długi stół na krzyżowych nogach, sklecony z prostych desek, na nim zaś roztruchany całe złocone lub rznięte ze szkła weneckiego.
Szedł on tedy teraz trzymając w obu rękach roztruchanik, uszniak, dąbniakiem wypełniony.
Każ nam przynieść roztruchana,
Lecz w przysionku spostrzegłszy złote roztruchany,
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Odyseja — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.