pretor
z łac.
- „urzędnik Rzeczypospolitej Rzymskiej, najpierwszy w dostojeństwie po konsulach, jego obowiązek był sądzić sprawy obywatelów”. ( Zbiór potrzebn. wiad. ).
- wyższy urzędnik, członek gwardii cesarza, sprawujący władzę sądowniczą.
- urzędnik sądowy.
W lekturach
Przyjechał także pan Seferowicz, pretor kamieniecki, bogaty Ormianin, którego brat jęczał w tatarskich łykach, i dwie niewiasty, młode jeszcze i urody dość niepośledniej, choć czarniawe: Neresewiczowa i Kieremowiczowa.
I niechby ją prowadzili nie tylko niewolnicy, ale nawet pretorianie!
Pretor że w trybunale niekiedy pobłądził,
Przybył na koniec prefekt miasta w otoczeniu wigilów, a po nim nieprzerwanym już łańcuchem poczęły się zmieniać lektyki senatorów, konsulów, pretorów, edylów, urzędników publicznych i pałacowych, starszyzny pretoriańskiej, patrycjuszów i wykwintnych kobiet.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Quo vadis — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.