posoka

Od stęgłej na nim posoki, oczyma

Żre chciwie jej wnętrzności, posokę

Kurzem, posoką okryci, weszli posępni do domu.

…hukany, zapamiętały, łamał, rozrywał i rozcinał strasznymi cięciami miecza tę zbitą ciżbę, waląc ludzi na podłogę spluskaną posoką, jak burza wali krze i drzewa.…

Potem, kurzem, posoką, od stopy do głowy.

Wreszcie Grecy, wyrwawszy z rzezi i posoki,

Nie łaknę, tylko rzezi, jęków i posoki».

A woda się od hojnej czerwieni posoki.