płochy
daw., starop.
- niestały, posiadający małą wartość.
- tu: zbyt lekko wypowiedziany.
- lekkomyślny, nierozważny.
- lekkomyślny, niestały.
W lekturach
— «Płoche twe podejrzenia są dla mnie zwyczajne,
— Żeby Zbyszko był płochy, to nie mówię, ale wierniejszego chyba na świecie nie ma.
„Już ja waćpana nigdy nie zapomnę, waćpan mnie prędzej, bo słyszę, że są i płosi między wami.
Jesliś płochy, hardzie nie każ.
Tępy na to; sny lekkie, sny płoche nas bawią,
Ani być do powrotu płochym buntownikiem.
A ty wstydzić się będziesz za tak płoche zdanie».
— «Nie miej za złe, że płochej sprzeciwiam się mowie...
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Iliada — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.