Czytam Lektury

obiata

daw.

  1. pogańska ofiara ze zwierząt lub płodów rolnych.

W lekturach

Wojna, wojna, wam żer i wasza obiata!
Noc listopadowa, Wyspiański, Stanisław · DEMETER Z CÓRKĄ KORĄ ŻEGNA SIĘ
Najmędrszego, co tyle obiat składać lubił
Odyseja, Homer · Pieśń pierwsza
Obiatami szukając u świętych pokoja».
Pieśni, Jan Kochanowski · Księgi pierwsze — Pieśń XXV (Użałuj sie, kto dobry, a potłucz zawiasy...)
Może w kolisku dębowych pniów, do gruntu zmurszałych, które zwartą strażą otaczają prochy z przyciesi świętej kontyny, gdzie przed wiekami Pogoda łaskawie przyjmowała obiaty...
Popioły, Stefan Żeromski · W górach
aż ojca obiatą zasilę.
Noc listopadowa, Wyspiański, Stanisław · W PAŁACU ŁAZIENKOWSKIM
U bogów tych tam w niebie; błagaj je obiatą,
Odyseja, Homer · Pieśń czwarta
Aby obiatę bogu złożyć, co grzmi w górze
Odyseja, Homer · Pieśń siódma
Niech ma obiatę z kozła, toż z wieprza i byka.
Odyseja, Homer · Pieśń jedenasta

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Odyseja — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.