niebaczny
daw., starop.
- nie mający baczenia na coś, czyli nie zwracający na coś uwagi, nieuważny, tu: nie przestrzegający ustalonego porządku rzeczy.
- nieostrożny, niezwracający uwagi na to, co się dzieje.
- niewdzięczny.
W lekturach
— «Niebaczny!
A jej niebaczny umysł zawżdy memu rózny.
OPAKEŚ TO, NIEBACZNA ŚMIERCI, UDZIAŁAŁA:
Niebacznemu mężowi do serca przypada.
Wtedy go, niebacznego, słodkim snem zamroczy,
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Iliada — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.