mitręga
daw., daw., gw.
- mozolna, męcząca, zwykle nieefektywna praca.
- strata, marnowanie czasu, utrudnienie.
- tu: zwlekanie, nieefektywna praca.
- męczący wysiłek, strata czasu.
W lekturach
Na pewno baba bijała o połowę mniej, niż ludzie twierdzili, a połowę takiej mitręgi można i znieść, i uznać, i wyrozumieć.
Może jednak bał się mitręgi w podróży — ale przez tę ucieczkę w jeszcze większe podejrzenie się podał.
Gdy mnie w noc okradziono, drwię z ziemskiej mitręgi,
A strzegł trzody, ginącej pastuchów mitręgą".
Ale przyszły znaczne mitręgi, które sprawę opóźniły i przewlokły.
bo mi próżno mitręga i wstyd.
To mówiąc zebrała lejce, a oni widząc, że upór dziewczyny znaczną mógłby spowodować mitręgę, przestali ją wzywać, by zlazła.
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Pan Wołodyjowski — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.