Czytam Lektury

mitręga

daw., daw., gw., starop.

  1. mozolna, męcząca, zwykle nieefektywna praca.
  2. strata, marnowanie czasu, utrudnienie.
  3. tu: zwlekanie, nieefektywna praca.
  4. męczący wysiłek, strata czasu.

W lekturach

Na pewno baba bijała o połowę mniej, niż ludzie twierdzili, a połowę takiej mitręgi można i znieść, i uznać, i wyrozumieć.
Klechdy polskie, Bolesław Leśmian · Majka
Może jednak bał się mitręgi w podróży — ale przez tę ucieczkę w jeszcze większe podejrzenie się podał.
Krzyżacy, Henryk Sienkiewicz · Rozdział dziewiętnasty
Gdy mnie w noc okradziono, drwię z ziemskiej mitręgi,
Napój cienisty, Bolesław Leśmian · Spojrzystość (cykl) — Trupięgi
A strzegł trzody, ginącej pastuchów mitręgą".
Odyseja, Homer · Pieśń siedemnasta
Ale przyszły znaczne mitręgi, które sprawę opóźniły i przewlokły.
Pan Wołodyjowski, Sienkiewicz, Henryk · Wstęp
Gdy mnie w noc okradziono, drwię z ziemskiej mitręgi,
Trupięgi, Leśmian, Bolesław · Trupięgi
bo mi próżno mitręga i wstyd.
Wesele, Wyspiański, Stanisław · SCENA XIX
…róci, a pani też do paniej matki albo też gdzie do sąsiady, a czasem się też przygodzi, jako ona stara przypowieść, iż się mitręga między nimi zamnoży, pan się imie wójtowej a pani wójta, więc pan wlecze do wójtowej, a pani też nasypie pełen wór wójtowi, aż wi…
Żywot człowieka poczciwego, Rej, Mikołaj · Kapitulum I

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Klechdy polskie — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.