Minos
mit. gr.
- według mitu starożytności pogańskiej, sędzia umarłych; poeta, chcąc powiększyć zgrozę obrazu piekła, zrobił go potwornym i przydał mu ogon. Ta fantastyczna postać nie jest wszakże dowolnym wymysłem poety, ma swój cel i znaczenie. Albowiem okropności miejsca i zgrozie, jaką grzech w pobożnej duszy chrześcijańskiej obudza, najściślej odpowiada.
- wielki władca Krety, mecenas sztuki, wspierał genialnego konstruktora Dedala, ale nie zezwalał mu na opuszczenie wyspy. Dedal skonstruował skrzydła, na których uciekł do Aten, ale podczas lotu stracił syna, Ikara.
- syn Zeusa i Europy, za życia władca Krety, po śmierci wraz z bratem Radamantysem sędzia zmarłych.
- król i prawodawca Krety.
W lekturach
Poetów, jest Minosem, estetyką,
Tam straszny Minos z czołem nasrożonym
Syn Zeusa, boski Minos, wpadł w oko najpierwej.
Wlókł się myślami po schodach w gimnazjum i na ich szczycie widział prorektora Kubaszewskiego oraz wszystkich Minosów i Radamantysów, a nade wszystko...
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Beniowski — tam to słowo pada najczęściej.
- Palladamit. gr.
- Hektormit. gr.
- Ledamit. gr.
- Parkimit. gr.
- Orfeuszmit. gr.
- Egidamit. gr.
- hymenz gr.
- Akteonmit. gr.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.