miedny
daw.
- miedziany, tu: brązowy.
W lekturach
o miednym grocie; tłumy mężów nim obala,
Nigdy, choćby kto miednym mieczem zamordował
Próg miedny odrzwia srebrne dźwigał, a sklepienie
I miednymi oszczepy kłuto się nawzajem.
Każdy śpieszył na okręt i niósł miedne sprzęty,
Migocąc miedną zbroją na ratunek spieszą
Migając miedną zbroją na odsiecz im spieszą
Gdzie klucz miedny z słoniową rączką wziąwszy w dłonie,
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Odyseja — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.