miednik
daw.
- dziś popr.: miednica.
- właść. miednica.
- kocioł z brązu.
- wiaderko.
W lekturach
Michał organistowy niósł za nim miednik z wodą święconą i kropidło.
A gdy się ta w miedniku dobrze już zagrzeje,
Ursus zabrał miednik z rąk Ligii, ona zaś, wziąwszy przygotowaną na stole czarę z wodą pomieszaną z winem, przyłożyła ją do ust rannego.
Tak rzekł, a starka miednik wraz przyniosła śliczny
Inne trudne słowa z tej lektury
Z utworu Odyseja — tam to słowo pada najczęściej.
Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.