Czytam Lektury

menuet

  1. starofrancuski taniec w trzyćwierciowym takcie, pełen wdzięku i wytworności.
  2. wytworny, dworski taniec francuski z XVII–XVIII w.
  3. stary, wspaniały taniec francuski.

W lekturach

Sunęliśmy w skrętach menueta wokół siebie, ujmowałem dłonie jednej kobiety po drugiej, a zdarzało się, że właśnie najmniej powabne ociągały się, tak, że nie można było często dojść do ładu, by skończyć w porę figurę.
Cierpienia młodego Wertera, Goethe, Johann Wolfgang von · 16 czerwca
Panna Florentyna aż drgnęła, a pan Tomasz z wielką werwą począł opowiadać o wieczorze w Tuileriach, podczas którego na żądanie cesarzowej Eugenii tańczył z jakąś marszałkową menueta.
Lalka, Bolesław Prus · XVI. „Ona" — „on" — i ci inni
…bfitym i sztywnym wygarnirowaniem, szła cała w takich uśmiechach i krygach, jak gdyby zaraz do ceremonialnego i dygającego menueta stanąć miała.…
Nad Niemnem, Eliza Orzeszkowa · II

Inne trudne słowa z tej lektury

Z utworu Cierpienia młodego Wertera — tam to słowo pada najczęściej.

Objaśnienie pochodzi z przypisów redakcji WolneLektury.pl, udostępnionych na Licencja Wolnej Sztuki 1.3. Zestawienie i przykłady użycia pochodzą od nas.